لانس آمسترانگ را همه ما می شناسیم , از امروز تصمیم دارم در مورد این عجوبه دوچرخه سواری دنیا و قهرمان هفت دوره تورو فرانس بنویسم. در این سلسله نوشته ها می خواهم از کتاب بازگشت به زندگی خود قهرمان و با ترجمه آقای حمیدرضا زاهدی که انتشارات اطلاعات آن را چاپ کرده استفاده کنم .
( می خواهم وقتی بمیرم که صد سال داشته باشم , پرچم کشورم در پشت سرم باشد و ستاره تگزاس روی کلاهم و از آلپ با دوچرخه با سرعت 75 مایل در ساعت بگذرم . می خواهم یکبار دیگر از خط پایان بگذرم . در حالی که همسرم و ده فرزندم تشویقم می کنند و بعد میخواهم در دشتی از آفتابگردانهای فرانسوی دراز بکشم و زمان به زیبایی سپری شود . درست در نقطه ای متضاد با مرگ دردناکی که برایم پیش بینی شده است .

 )

امروز که سری به سایت آقای ادریسی زده بودم دیدم تو بلژیک هستند . میدونم که اونها به فکر ما دیگر دوچرخه سوارهای دتخل ایران هستند . ما هم برای ایشان و برای خانومشون آرزوی موفقیت داریم . و براشون دعا میکنیم و انتظار اومدنشونو میکشیم .

سلام. دوباره سلام. امروز باز هم فرصت پیدا کردم چند کلمه تو وبلاگ گروه بنویسم . گرچه تو این مدت کسی پیامی نگذاشته اما عیب نداره . وبلاگ قبلی ما به دلیل خراب شدن میهن بلاگ خراب شد . البته وبلاگ آقای جعفر ادریسی و خانومش هم گویا خراب شده . حیف به اون همه مطلب و عکس که اونجا گذاشته بودیم . از همه دوستانی که تو این رشته دوچرخه سواری فعالیت میکنند خواهش میکنم . لینک خودشونو واسه ما بفرستند و متعاقباْ لینک مارو هم بگذارند تا بهتر همدیگرو بشناسیم و دیگران هم بهتر مارو بشناسند . شاید به این وسیله بتونیم این رشته پر ارزش رو بیشتر در بین هموطنانمون گسترش بدیم . ممنون.